1 marca 2017 r. wprowadzono nowy przepis, który ma za zadanie umożliwić pociągnięcie do odpowiedzialności karnej osobę, która wystawia nierzetelną fakturę lub faktury. Mam tutaj oczywiście na myśli nowy art. 271a Kodeksu karnego, który od chwili wejścia w życie budzi sporo emocji, które spowodowane są przede wszystkim wysoką karą za to przestępstwo. W przypadku wystawienia nierzetelnej faktury, której wartość lub faktur, których łączna wartość jest większa niż 5.000.000 złotych albo gdy sprawca z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, sąd jest zobowiązany orzec karę pozbawienia wolności od 3 do 15 lat; zaś gdy wartość ta jest wyższa niż 10.000.000 złotych, orzeka od 5 do 15 lat pozbawienia wolności bądź 25 lat pozbawienia wolności.

W związku z wprowadzoną nowelizacją rodzi się pytanie – jaki jest jej cel?

Wyżej wymienione surowe kary mają – w przekonaniu polskiego ustawodawcy – odstraszyć od popełniania tego typu przestępstw. Twierdzi się również, że rosnąca skala wyłudzeń świadczy o tym, że dotychczasowe przepisy nie były w stanie im skutecznie zapobiec. Przed 1 marca 2017 r. wystawianie nierzetelnych faktur również było karalne i kwalifikowane z art. 62 Kodeksu karnego skarbowego lub art. 271 Kodeksu karnego. Jednak odpowiedzialność karna na podstawie Kodeksu karnego skarbowego powoduje, że istnieje możliwość uniknięcia skazania lub zminimalizowania jego skutków dzięk korekcie deklaracji podatkowej, tzw. czynnemu żalowi (brak karalności za czyn, jeśli sprawca, który po popełnieniu czynu zabronionego zawiadomił o tym organ powołany do ścigania, ujawnił istotne okoliczności tego czynu, w szczególności osoby współdziałające w jego popełnieniu) czy dobrowolnemu poddaniu się odpowiedzialności (wówczas skazanie nie jest wpisywane w Krajowym Rejestrze Karnym).

Kwalifikowanie czynów polegających na wystawieniu nierzetelnych faktur po 1 marca 2017 r. w oparciu o art. 271 a Kodeksu karnego nie umożliwia skorzystania z wyżej przeze mnie opisanych instytucji zawartych w Kodeksie karnym skarbowym.

W świetle powyższego wydawać by się mogło, że skoro odpowiedzialność karna za przestępstwo z art. 271a Kodeksu karnego „zaczyna się” po przekroczeniu 5.000.000 złotych jako łącznej wartości nierzetelnych faktur, to wówczas nie będzie podstaw do pociągnięcia do odpowiedzialności karnej. Jednakże w takich przypadkach odpowiedzialność będzie wyglądać tak, jak do czasu nowelizacji, czyli na podstawie art. 62 Kodeksu karnego skarbowego lub art. 271 Kodeksu karnego.

W rzeczywistości zatem analizowana zmiana Kodeksu karnego polegała jedynie na podwyższeniu sankcji karnej. Wątpliwym jest, by doprowadziło to do tego, że popełnianie przestępstw podatkowych przestanie się opłacać. Jednocześnie trzeba mieć na względzie, że mechanizm VAT sprawia, że odpowiedzialność karna grozi nie tylko oszustom, ale również podatnikowi, który może ponieść konsekwencje działań innych uczestników obrotu, pomimo że sam pozostał uczciwy.

 


Photo by rawpixel.com on Unsplash

Tagi: ,

Dodaj komentarz