Przestępstwo prania brudnych pieniędzy zostało uregulowane w art. 299 § 1 Kodeksu karnego i brzmi w sposób następujący:

Kto środki płatnicze, instrumenty finansowe, papiery wartościowe, wartości dewizowe, prawa majątkowe lub inne mienie ruchome lub nieruchomości, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, przyjmuje, posiada, używa, przekazuje lub wywozi za granicę, ukrywa, dokonuje ich transferu lub konwersji, pomaga do przenoszenia ich własności lub posiadania albo podejmuje inne czynności, które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Jak widać, budowa tego przepisu jest dość skomplikowana i przewiduje dużo czynności, za pomocą których można dokonywać prania brudnych pieniędzy. W skrócie – pranie brudnych pieniędzy polega na wprowadzaniu do legalnego obrotu środków, które zostały uzyskane za pomocą przestępstwa. Zazwyczaj pranie brudnych pieniędzy jest związane z przestępczością zorganizowaną lub przestępczością gospodarczą, które generują ogromne zyski. W związku z tym niezbędne staje się zalegalizowanie pieniędzy, papierów wartościowych czy nieruchomości, które zostały uzyskane w bezprawny sposób.

Przedmiot przestępstwa prania brudnych pieniędzy

Wyliczenie wszystkich środków, które są przedmiotem analizowanego przestępstwa, znajduje się w art. 299 § k.k. Jest to bardzo szeroki katalog – praktycznie odnosi się do każdego składnika majątku (wartości majątkowej). Korzyść majątkowa ma pochodzić z przestępstwa popełnionego przez samego sprawcę lub inne osoby.

Z jakich czynów mają pochodzić przedmioty przestępstwa prania brudnych pieniędzy?

Mienie, stanowiące korzyść majątkową, może pochodzić z jakiegokolwiek czynu zabronionego określonego w Kodeksie karnym. Ponadto przyjmuje się, że obejmuje ono również przestępstwa skarbowe.
Co więcej, przestępstwo, z którego pochodzą „brudne pieniądze”, nie musi być stwierdzone orzeczeniem sądowym, co oznacza, że sprawca pierwotnego (bazowego) przestępstwa nie musi wcześniej być prawomocnie skazany. Jednakże by pociągnąć do odpowiedzialności karnej za pranie brudnych pieniędzy, konieczne jest ustalenie przez sąd, że korzyść majątkowa pochodzi z działalności przestępczej. Podkreśla się również, że przedawnienie karalności pierwotnego przestępstwa nie stanowi przeszkody do skazania sprawcy za pranie brudnych pieniędzy.

Należy mieć jednak na uwadze, że wykazanie przestępczego źródła brudnych pieniędzy musi być także udowodnione w procesie karnym. Nie będzie wystarczające wykazanie, że korzyści pochodzą z nielegalnej działalności lub nieujawnionego źródła lub z bliżej nieokreślonego czynu zabronionego. Oskarżyciel publiczny musi udowodnić z jakiego konkretnie przestępstwa pochodzą brudne pieniądze.

Dodaj komentarz